Aan de vooravond van elk seizoen is het een belangrijk onderwerp in elke voetbalkantine. Wie zijn de kampioenskandidaten? In de afgelopen zomer zal de naam van Rigtersbleek meerdere keren zijn genoemd tijdens die momenten. Zaterdag mocht SV Losser de gang naar Enschede maken om het “de Bleek” lastig te maken. Afgaand op de ranglijst zou je stellen dat het een topper was. Na vier speelronden stond SV Losser op plek twee, direct gevolgd door Rigtersbleek.
Het begin van de wedstrijd was voor SV Losser. Tactisch werd Rigtersbleek verrast en dat leverde in het eerste kwartier goede mogelijkheden op voor de ploeg van Ron Naafs. De laatste fase echter was steeds erg slordig en dus leverden die kansen geen doelpunten op. Aan de andere kant was het al wel snel raak. De voorhoede van Rigtersbleek is de sterkste linie, een aanval over rechts belandde voor de voeten van Issy Wevers uit Losser. Die bedacht zich geen seconde en zette Rigtersbleek met een goed gedrukt schot op een 1-0 voorsprong. Tot dat moment had Rigtersbleek nog niet veel kansen gehad, maar wel een keer de paal geraakt. Niet veel later benutte Ruben Bonte een strafschop en daarmee kwam de 1-1 ruststand op het bord. Een helft die uiteindelijk gelijk op ging, met kansen aan beide kanten.
In de tweede helft was het al snel 2-1 voor Rigtersbleek na een slordig moment bij het doel van SV Losser. Erik Scheffer, die er lang uit is geweest na een kruisbandblessure, stond voor het eerst sinds een jaar weer op het doel bij SV Losser. In het vervolg van de tweede helft was Rigtersbleek licht beter. SV Losser had wellicht meer de bal, de snelle uitbraken van Rigtersbleek vormden een constant gevaar. In de jacht op de gelijkmaker nam Naafs steeds meer risico, dat valt te prijzen. Het leverde ook veel ruimte op achter de verdediging van SV Losser en een doorgebroken speler van Rigtersbleek was de inleiding tot een vroegtijdig afscheid van Collin Lem. Hoewel het een relatief lichte overtreding was kreeg hij terecht een rode kaart nadat hij een doorgebroken speler van Rigtersbleek had gevloerd. Een nuttige overtreding, dat ook, want het hield SV Losser in leven. Maar met tien man was die opdracht niet eenvoudiger geworden. Naafs nam nog meer risico’s en ging vol in de vooruit. Dat leverde kort voor het einde de gelijkmaker op, tot grote vreugde van Naafs en zijn mannen. Een rommelig moment na een voorzet van Yorick Tijhuis ging na een inzet van Devran Uslu via waarschijnlijk het been van Tim Damhuis richting de hoek. Ruben Bonte zou de bal nog het laatste zetje hebben kunnen geven. In de chaos werd het niet volledig duidelijk, de blijdschap was er ook niet minder om.
Het leidde een eindfase in waarbij Rigtersbleek nog maar eens op zoek ging naar meer. Als je met een man meer op het veld staat is dat ook een logisch gevolg. Het leidde tot veel druk op het doel van Scheffer, en daarna tot een counter van SV Losser. Rigtersbleek was in de drang naar drie punten de restverdediging volledig uit het oog verloren. Na een afgeslagen voorzet kon Yorick Tijhuis samen met Devran Uslu op weg naar het doel van Rigtersbleek. Twijfels over buitenspel zorgden ervoor dat Rigtersbleek de aanval nog kon verstoren. De vrije trap die dat nog opleverde was voor Ruben Bonte, die in de allerlaatste seconden nog dichtbij een doelpunt kwam met zijn afstandsschot. De eindstand was voor SV Losser een prima resultaat in een wedstrijd die aantrekkelijk was. Of Rigtersbleek echt een kampioenskandidaat gaat worden valt nog te bezien, het seizoen is nog jong. Om dan met tien man een punt uit het vuur te slepen zorgde bij Naafs en zijn team voor tevredenheid. Ondanks dat je achteraf ook moet concluderen dat je na een kwartier misschien wel met 0-2 zou moeten leiden. Er is ook werk aan de winkel.
