Aan het begin van een seizoen, een klasse hoger na een promotie, verwacht niemand dat je een half jaar later strijdt om een periodetitel. De plek die je met die titel in de nacompetitie verovert levert een heerlijk toetje op aan het eind van het seizoen.
Zaterdag was dit wat er op het spel stond voor SV Losser, bij Oranje Nassau in Almelo. Ron Naafs ging met zijn team het veld op met twee punten voorsprong ten opzichte van achtervolger FC Zutphen.
Het was koud, en wellicht daardoor niet erg druk langs de zijlijn. Niet qua toeschouwers in ieder geval, hoewel er meer uit Losser waren dan uit Almelo. De wedstrijd was nog geen tien minuten oud toen deze tijdelijk werd stilgelegd. Een vervelende botsing leverde drie noodgedwongen wissels op. Twee verdedigers van ON kwamen het veld niet meer op. Ook SV Losser spits Devran Uslu kon de wedstrijd niet vervolgen. Tot dat moment had SV Losser de bal en kende het een goed begin. Na een kwartier oponthoud werd de wedstrijd dan weer hervat. Direct na de korte onderbreking was het ON dat iets had gevonden. De wedstrijd speelde zich een korte periode af voor het doel van Jorn Zissler. Het duurde uiteindelijk niet heel lang voordat SV Losser de controle herpakte en aanvallen begon op te zetten. Kansen volgden, na een half uur voetballen was het Sven Kuipers die het net vond en SV Losser op voorsprong zette. Kort voor rust verdubbelde Ruben Bonte de voorsprong naar 2-0. In de kantine werd met een gerust gevoel teruggekeken naar de eerste helft. Opwarmen met thee of koffie gaat beter als je een goed gevoel bij de wedstrijd hebt, en daar was alle reden voor. SV Losser speelde simpelweg beter voetbal en had het organisatorisch goed voor elkaar. Geen vuiltje aan de lucht. In Zutphen stond in de rust ook een voorsprong op het scorebord. Zelf winnen en dan is dat niet belangrijk.
Na de thee duurde het echter geen vijf minuten voordat de bal achter doelman Zissler was verdwenen. Een fout op het middenveld gaf ON de vrije doortocht naar het doel, een tegendoelpunt was niet tegen te houden. Niet lang daarna kregen de Almeloers een vrije trap op eigen helft. SV Losser zag er weinig gevaar in. Niemand dacht eraan de bal te blokkeren, de keeper stond nog ver voor zijn doel. Wat volgde was een weergaloos doelpunt. De bal verdween van de helft van ON over doelman Zissler in het SV Losser doel.
Na een eerste helft waarin SV Losser volledige controle had was het plotseling 2-2. Uit twee momenten die je altijd onnodig zou noemen, voetbal is nou eenmaal ook een spel van fouten.
SV Losser herpakte zich wel daarna terwijl ON al snel overging tot het wegroeien van ballen om te overleven. Het leverde aardige aanvallen op, maar de laatste pass was te vaak niet precies genoeg. De echte kansen die zich voordeden werden niet benut, het leek aan overtuiging te ontbreken. Trainer Ron Naafs had inmiddels een aantal keren gewisseld en speelde alles of niets. Volledig terecht, dat ene punt ging SV Losser niet helpen aan de periodetitel. Inmiddels was in Zutphen de wedstrijd afgelopen en had men gewonnen van Rigtersbleek.
Terug naar Almelo waar het spelbeeld niet veranderde. En SV Losser uiteindelijk twee punten liet liggen toen de wedstrijd in 2-2 was geeindigd. Een tumulteus einde, waarin de scheidsrechter in de allerlaatste seconden een hoekschop aan SV Losser gaf en die vervolgens niet meer liet nemen. Een hoogst ongebruikelijke actie die frustratie opleverde bij spelers en trainers. Het belang van die hoekschop, die wellicht nog laatste kans op een doelpunt, drie punten en een periodetitel was immers groot.
Het laatste fluitsignaal betekende dat de periodetitel naar FC Zutphen ging en dat SV Losser hier weer van moet leren. Het zijn wedstrijden waarin het er om gaat, waarin soms andere dingen nodig zijn. De spanning in je lijf reguleren, dat hoort er ook bij. De enige die je aan kunt kijken ben jezelf. En dat geldt voor iedereen. Het ligt niet aan de tegenstander, niet aan de scheidsrechter.
